Begin september ben ik naar de Franse Alpen geweest. Om precies te zijn in het Parc national des Ecrins. Eigenlijk is vrijwel alleen toegankelijk voor de wandelaar, dat hebben we dan ook gedaan. Daar waar het oorverdovend stil is. Vele tochten starten in het donker, hoofdlampje op het voorhoofd en op pad. Deze opname is op de laatste avond gemaakt, toen de maan van achter een berg, deze wolk, in het licht zette. Een mooie lichtshow viel ons ten deel.
De blauwe glazenmaker is een algemene soort. Deze soort is vaak aan te treffen bij vijvers, poelen en kleine stilstaande wateren. En daardoor ook gemakkelijk in bebouwd gebied waar te nemen. De eieren worden afgezet op dood hout of plantenresten aan de oever. Hier zet het vrouwtje eitjes af in het natte haarmos wat tegen een oeverrand bij een bospoel groeit.
Vele opnames gemaakt maar deze was echt veruit de scherpste.
Op een rustige zomerochtend zag ik deze zanglijster fourageren in een bloemrijk grasland. Na rustig afwachten kwam deze zelfs op pakweg 10 meter voor mij. Zo kon ik goed zien wat hij ‘op zijn bordje’ had. Een smakelijke maaltijd voor de jongen. Waarschijnlijk gaat het om een tweede broedsel van dit jaar.
In deze periode worden de jonge uilen vliegensvlug. In de schemering vliegen ouders af en aan om hun kroost te voeren.
In alle vroegte had ik uitzicht over graanvelden …. De tijdmachine heeft me teruggebracht naar de vijftiger jaren van de vorige eeuw.
In april was ik gedurende een week op het waddeneiland Ameland. ‘s morgens een mooie sfeer met mist en volop roepende vogels. Genieten.
