Klapekster in vlucht. Klapeksters broeden o.a. in Scandinavië. In de winterperiode trekken ze zuidelijker. Dan vindt je ze op heidevelden en ruige, kleinschalige graslanden met verspreid liggend struweel. Hier gaan ze op zoek naar kleine zoogdieren en insecten.
Dit lijnenspel doet me denken aan een streepjescode. In werkelijkheid zijn het de wijngaarden in de sneeuw in het Zwitserse Rhônedal.
Eenvoud. Dit is het eerste woord die bij me opkomt als ik deze foto maak. De berkentak is in herfsttooi.
Vandaag ben ik met één lens op pad. Door met één lens op pad te gaan, lijkt het of ik beperkt ben in mijn fotografische mogelijkheden. Maar door deze beperkingen, ontdek je de mogelijkheden van de lens. Met mijn 180 mm macrolens heb ik deze middag een scala aan herfstonderwerpen in optima forma vastgelegd.
Begin september ben ik naar de Franse Alpen geweest. Om precies te zijn in het Parc national des Ecrins. Eigenlijk is vrijwel alleen toegankelijk voor de wandelaar, dat hebben we dan ook gedaan. Daar waar het oorverdovend stil is. Vele tochten starten in het donker, hoofdlampje op het voorhoofd en op pad. Deze opname is op de laatste avond gemaakt, toen de maan van achter een berg, deze wolk, in het licht zette. Een mooie lichtshow viel ons ten deel.
De blauwe glazenmaker is een algemene soort. Deze soort is vaak aan te treffen bij vijvers, poelen en kleine stilstaande wateren. En daardoor ook gemakkelijk in bebouwd gebied waar te nemen. De eieren worden afgezet op dood hout of plantenresten aan de oever. Hier zet het vrouwtje eitjes af in het natte haarmos wat tegen een oeverrand bij een bospoel groeit.
Vele opnames gemaakt maar deze was echt veruit de scherpste.
Op een rustige zomerochtend zag ik deze zanglijster fourageren in een bloemrijk grasland. Na rustig afwachten kwam deze zelfs op pakweg 10 meter voor mij. Zo kon ik goed zien wat hij ‘op zijn bordje’ had. Een smakelijke maaltijd voor de jongen. Waarschijnlijk gaat het om een tweede broedsel van dit jaar.
