Op de grens van zoet en zout. In vroegere tijden stroomden zoet en zout water in elkaar over in de Lauwerszee. Angst voor overstromingen leidde in 1969 tot de bouw van een dam. Lauwerszee werd Lauwersmeer. Op de vroegere zeebodem ontstond een prachtig nieuw landschap, tegenwoordig , met de status Nationaal Park Lauwersmeer. Natuurlijk zijn hier ook grazers ingezet. Voornamelijk Schotse Hooglanders en Konikpaarden. Net als in  de Oostvaardersplassen zie je savanne-achtige situaties. Net als de huidige graslanden staat hier nauwelijks gras, en worden de dieren bijgevoerd. Het bedrijf Staatsbosbeheer boert ook hier goed. De (geconditioneerde)koeien komen in een drafje naar de trekkers, als de balen gras worden gebracht. Minder begrazingsdruk lijkt me een voor de hand liggende oplossing. Qua natuur is er nog een slag te maken. Daarbij kun je alleen al denken aan verhoging grondwaterpeil (verbetering kwaliteit rietmoeras)en misschien in combinatie met meer getijdenwerking. Zoals bij De Grevelingen, Oosterscheldekering, een open verbinding heeft met zee. Een overdenking waard.

Post a comment