juni 2010

Witte wieven (22 juni 2010)

Windstil was het vanochtend. Wat een rust. Deze ochtend was om van te genieten, en eigenlijk was ie weer te kort. Maar op deze langste dagen zijn de nachten het kortst en de daglengtes het langst. Gelukkig  was de wind gaan liggen en was het wolkendek van gisteravond aan het firmament verdwenen. Dit soort omstandigheden verhoogt de kans op (grond)mist. Dat was ook zo. De witte wieven warrelden over het grasland. Vooral toen de luchtstromingen door opwarming van de opkomende zon de nevels liet wegdrijven. In de hoop een ree tussen het geel van de jacobskruiskruid en het paarse/rose van de vingerhoedskruid te zien ben ik op pad gegaan. Helaas dat was niet zo, de reegeit stond ver weg in de bochtige smele. Het ree tussen het paars-rose van de vingerhoedskruid bewaar ik voor een volgende keer. In mijn hoofd heb ik de plaat al gemaakt.


Links: Mk III, 500 mm met 1.4 ext, iso 50, f16, 1/4 sec; Rechts: 5d, 180 mm, iso 250, f7.1, 1/25 sec, 1/3 stop overbelicht.{gallery}Witte_Wieven{/gallery}

juni 22, 2010
Witte wieven (22 juni 2010)

Stelviorun (19 juni 2010)

'Eigenlijk was het helemaal niet de bedoeling …’

Afgelopen maanden ben ik samen met de leden van de Lopersvereniging Groenlo in de voorbereidingen voor een bergloop in Stelvio (Italie). Mijn functie bestond de groep bij tijd en wijle de weg te wijzen door het Bergherbos en over de heuvels van Montferland. Uit collegialiteit en saamhorigheid heb ik de diverse andere trainingen o.a. op de Holterberg ook meegetraind, hetgeen me redelijk goed afging. Vandaag was het eigenlijk de laatste echte gezamenlijke training. Er was een plaatsje vrijgekomen…

Eigenlijk was het helemaal niet de bedoeling’ om echt deel te nemen aan een klim over het asfalt. Op zaterdag 26 juni 2010 is het toneel voor de Tristan Hoffman Challenge 2010 de Passo dello Stelvio. Met de top op een indrukwekkende hoogte van 2758 meter is dit de op één na hoogste verharde bergpas in Europa. Met een klim van ruim 20 kilometer mag het bedwingen van deze pas in de Italiaanse Alpen dan ook gezien worden als een van de zwaarste beklimmingen in de wielersport. Het uitzicht is adembenemend van start tot finish. Je raadt het al. Het bloed ging toch stromen… vandaag is de kogel door de kerk. De voorbereidingen zullen hun nut moeten bewijzen. Het belangrijkste van deze bergloop is het goede doel. Er worden sponsorgelden verzameld voor een drietal stichtingen, te weten de Cliniclowns, de Stichting Pim en Stichting Kanjers voor Kanjers. Bij deze roep ik jullie op om mij te sponsoren. Je vrijwillige donatie kan via de site van de Tristian Hoffman Challenge 2010, scroll naar mijn naam en doneer je gift. Als late (laatste?) deelnemer heb ik nog nagenoeg niets verzameld. Dus, laat me niet in de steek en haal me van de nul af. Dank je wel…

Wil je meer lezen over de aanloop en de trainingen van de deelnemers van de Stelviorunners, of wil je foto's zien: klik dan op de Stelviorunners – weblog.{gallery}Stelviorun{/gallery}

juni 19, 2010
Stelviorun (19 juni 2010)

Blik (15 juni 2010)

Wie vindt/ziet ze niet? Die vervelende blikjes. Op straat en in de berm. In het bos en langs de waterkant. Het irriteert mij altijd die rommel langs de weg. Daarom vraag ik weleens op een feestje wat men er van vindt. Komt de geijkte vraag? Wie gooit dat weg? Ik niet, is het antwoord. Toch valt het op dat er tussen winkel en een naburige school meer ligt dan elders. We kunnen het wel meenemen naar het bos, strand maar niet mee terugnemen, vraag ik me dan af. Als je dan dit gegeven naast een onlangs gehouden enquête onder jongeren plaatst, dan stemt dat niet overeen. Zij vinden het milieu belangrijk. Dus regelmatig neem ik toch zo’n blikje mee uit het bos. Zo ook een paar weken terug. Ik pak het op, het rammelt en probeer het blikje leeg te gooien. Er vallen een tiental mestkevers uit en een aantal doodgravers. Nader onderzoek leert dat er een muis in heeft vastgezeten, dood is gegaan en opgevreten door de opruimers in de natuur. Het argeloos weggooien van een blikje levert een breder milieuprobleem dan je op het eerste gezicht zou denken.

Op de foto zijn de opruimers van de natuur hard aan het werk. Een doodgereden pad op de ATB-route wordt door mestkevers, doodgravers en diverse vliegen opgegeten. Het is een kwestie van eten en gegeten worden. En: wie het eerst komt, wie het eerst maalt. Ook een vos of een raaf had dit kadaver kunnen verorberen.


40d 180mm macro, f9, iso 320, 1/30s, ingeflitst {gallery}Blik{/gallery}

juni 15, 2010
Blik (15 juni 2010)

Hagedis II (15 juni 2010)

Dit beeldverhaal is vertraagd. Het blog over de tv opnames had even prioriteit. Deze stond ook al klaar. In deze periode gebeurt er zoveel. De natuur bruist. Zo fietste ik over het ATB route en hoorde aan de rechterzij wat wegschieten. Een zandhagedis bleek onder een oude dode boomwortel dekking te zoeken. Meteen wist ik wat voor beeld ik maken wilde. Een met de groothoek. Mijn sigma 20 mm is daar zeer geëigend voor, om dat ie een zeer korte scherpstel instelling heeft. Ik heb de camera neergelegd en met afstandsbediening gemaakt. Er ontstond dit beeld.


5d, 20mm, f9, iso 125, 1/30s {gallery}Hagedis II{/gallery}

juni 15, 2010
Hagedis II  (15 juni 2010)

RTL4 (12 juni 2010)

Zoals ik in één van mijn vorige weblogs schreef, heeft een filmploeg van RTL4 mij gefilmd toen ik de zwarte specht fotografeerde. Afgelopen zaterdag was de uitzending met zondag een herhaling. Onderstaand een link naar de website van Vitens en klik dan door op aflevering 7. Veel kijkplezier….

NB: helaas kan ik niet om de reclameblokken heen.

http://www.rtl.nl/components/programma/lopenoverwater/index_video.xml

 

 

juni 13, 2010
RTL4 (12 juni 2010)

Steenuil (9 juni 2010)

Een steenuil in een vervallen schuurtje. Een ideale fotoplek, maar vooral een goede omgeving voor de steenuil om te nestelen. In het verleden heb ik op een vergelijkbare locatie al eens zo steenuiltjes gefotografeerd.  Een foto is gebruikt in mijn fotoboek Achterhoek en Liemers, venster op verleden en toekomst. Het schuurtje is indertijd afgebroken, maar gelukkig is er een nieuwe steenuilenkast verschenen en daar zijn de steenuiltjes gaan broeden. Regelmatig zie je dergelijke schuurtjes, gebouwtjes in het landschap staan. Gelukkig zou ik zeggen. Want dergelijke gebouwtjes geven een afwijkend element in het toch steeds monotonere boerenland. En je ziet het kan onderdak bieden aan holenduif, steenmarter en bijvoorbeeld steenuil. Al deze holenzoekers zijn er bij gebaat. Bij deze opname vanuit een schuiltentje heb ik ook gebruik gemaakt van flits, om de schaduwkant van de steenuil te belichten. Zou je op de automaat fotograferen zal je alleen een silhouet zien. Het gebruik van de belichtingscompensatieknop,(de +/_ knop), in dit geval anderhalve stop plussen, zal het verbeteren, maar blijft lastig. Een flitser brengt licht in deze zaak. Het gebruik van een externe flitser op een beugel met voldoende afstand van de camera voorkomt of vermindert ook het rode (uilen)ogen effect. De pupillen van deze vogels staan in de schemer wagenwijd open zodat heel makkelijk het flitslicht op het netvlies valt en dus de rode gloed geeft. 

Deze foto’s zijn mogelijk gemaakt door een collega fotograaf. Zonder deze waardevolle tip was dit niet mogelijk geweest. Niet onbelangrijk is te vermelden dat we toestemming hebben gevraagd aan de eigenaar van dit schuurtje. Zodoende weet de eigenaar wat we doen en kunnen we ook veel rustiger fotograferen.


MKIII, 500 mm, iso 500, f 5.6,1/80 sec., flitser  {gallery}Steenuil{/gallery}

juni 9, 2010
Steenuil (9 juni 2010)

Zwarte hakker (8 juni 2010)

Gisteren nog op pad geweest om de zwarte spechten vast te leggen. Ik heb dit paartje al enkele maanden in de gaten gehouden. Zelfs het hakken van het gat heb ik kunnen vastleggen. De omgeving is dan nog winters, terwijl het nu een groene zee van lover is. Het hakken is een intensieve bezigheid, waarbij ik ook een specht heb gezien die zich verwonde aan een scherpe houtspaander. Het is knap dat deze vogels met hun beitel dit gat kunnen hakken. De foto met het uithakken van het nest heb ik vanuit een ander standpunt gedaan.

Terwijl ik rustig in mijn schuilhut wacht, komt er zelfs nog de hele filmcrew van RTL 4 langs om mij en de specht vast te leggen. De opnames gaan over Montferland met een aantal gepassioneerde mensen. Eén ervan ben ik met een passie voor fotografie en natuur. Mogelijk komen nog een paar beelden van de zwarte specht langs.  Ook komt een vrijwilligster aan bod die begaan is met de zandhagedis. Zij heeft unieke beelden van uit het ei kruipende zandhagedissen, parende hagedissen en herkent zelfs individuele hagedissen. De beelden zijn bestemd voor het natuurprogramma "Lopen over water" dat zaterdag 12 juni om 17.00 uur op RTL4 wordt uitgezonden. Deze programma's gaan over de 10 mooiste waterwingebieden in Nederland. Een daarvan is het Bergherbos. Zondagochtend wordt het herhaald en ook vrijdagmiddag 18 juni. Montferland staat in de picture. Vorige week is er in het programma Buitengewoon Gelderland van Omroep Gelderland en Ruben Smit aandacht besteed aan het Bergherbos en Montferland.


Linksboven: MkIII, 500 mm +1.3 ext., f7.1,1/125 sec, 800 iso; Rechtsboven: MkIII, 500 mm +1.3 ext., f5.6, 1/40 sec, 1000 iso; Onder: MkIII, 500 mm + 1.3 ext., f5.6, 1/30 sec, 1000 iso {gallery}Zwarte hakker{/gallery}

juni 8, 2010
Zwarte hakker (8 juni 2010)