september 2009

IJsland (16 september 2009)

Als ik aan IJsland denk, komt meteen het beeld van oerland voor ogen. Oerkrachten komen hier tot uiting. Het lijkt wel symbool te staan voor de wijze waarop we (Anneke en ik) door het oerlandschap trokken. Geheel op eigen kracht. Met rugzak, tent en fotoapparatuur (incl. statief) trekken we door het binnenland van Landmannalaugur. Hier passeer je de modderputjes, de zwavelbronnen, de geisers en heetwaterbronnen. Zien, horen en ruiken vergaan je. De aarde beeft en leeft. Het verbaast je. Het boeit. Vooral als je daar met rugzak met kampeeruitrusting door heen wandelt en de tijd neemt om deze aardse krachten en wonderen te bekijken en te fotograferen. Vooral bewonderen en over verwonderen. En al die mooi gekleurde ryolietbergen: geel, roestbruin, rose, grijsblauw, groen, alle kleuren van de regenboog. Sommige wandelaars zie ik even hun mobieltje uit de borstzak te pakken en een shot maken om snel weer hun pad te vervolgen. Voor ons vraagt dit landschap om tijd. Immers wat maakt dat uurtje uit in vergelijking met de leeftijd van moeder aarde.

 Door wandelend met rugzak en tent door het landschap te verplaatsen ervaar je de omgeving. Wandelen geeft ook tijd om goed rond te kijken. De loodzware rugzak met een etensvoorraad van circa 6 dagen en melkpoeder voor twintig liter was wel een grote omschakeling. En dit ondanks mijn zware trainingen, waaronder enkele keren de 24 km lange ATB route Montferland duurloop en vele wandel –en trainingskilometers te hebben gedaan. Bijna dertig kilo op de rug is toch wel zwaar. Maar ik heb het er graag voor over gehad. Om die mooie ruigheid en vrijheid te beleven. Dat geldt ook voor de ontmoetingen met poolvossen, sneeuwhoenders, vele raven, zeehonden enz. Verder hebben we enkele dagen in het berggebied Skaftafell en bij het ijsmeer Jökulsarlon gebivakkeerd. Fotogenieke gebieden die ook een langer verblijf vragen. Onder diverse weers- en lichtomstandigheden hebben we hier een poos doorgebracht en vele lange dagwandelingen gemaakt. Continue ben je een met de natuur. Voortdurend in strijd of samenwerking met de (weer)omstandigheden. Ik had het niet willen missen. IJsland is voor mij niet een land om in een week rond te rijden (ringweg 1600 km), wat wel door diverse toeristen wordt gedaan. Ik wilde het land ervaren, door mijn aderen voelen stromen.

In mijn dagboek schreef ik: Wat maakt IJsland zo boeiend? Het is divers: ijs, water, vuur, sfeer, licht, oergevoel, oerkracht, oerlandschap, ruigheid, verlatenheid, desolaatheid, wind, regen, elementair, kleurenrijkdom, leegte, woest en puur. Allemaal woorden die betrekking hebben op het oerland IJsland. Het lijkt wel of IJsland iedere dag, iedere seconde opnieuw wordt geboren, gecreëerd. Misschien is dit een antwoord wat IJsland boeiend maakt. Toch schieten woorden soms te kort.{gallery}IJsland{/gallery}

september 16, 2009
IJsland (16 september 2009)