mei 2009

Hazelworm (12 mei 2009)

Tijdens een wandeling gezocht naar diverse reptielen. Uiteindelijk drie soorten gevonden. Eigenlijk vier soorten. Maar de laatste is waarschijnlijk een roodwangschildpad. Deze schildpad is geen soort die van origine hier voorkomt. Waarschijnlijk waren mensen hun ‘lieve’ schildpad beu en hebben haar in het open water losgelaten. De andere drie hebben we op een naburig heideterrein gevonden. Onderweg naar huis vond ik op een mountainbikeroute nog een kronkelende hazelwormstaart. Of de fietsers de oorzaak zijn, betwijfel ik. Het zag er meer uit dat de hazelworm haar staart heeft “los gelaten”, toen het dier verstoord werd. Van deze staart heb ik detail opnames gemaakt. Duidelijk zichtbaar zijn de fijne schubben op de huid. Eigenlijk strijdig met het gevoel wat je krijgt als je de staart in de hand neemt: glad. Mede dankzij deze schubben kan het dier zich voortbewegen. Ingenieus.

NB  Hazelwormen zijn geen slangen maar zijn pootloze hagedissen.{gallery}Hazelworm{/gallery}5D, 65 mm MPE, iso 250, f14, 2 sec

mei 12, 2009
Hazelworm (12 mei 2009)

Objectief (7 mei 2009)

Schrijven is niet gemakkelijk. De feiten omzetten in de juiste bewoordingen, in de juiste context en dan ook nog objectief. Soms hoor je kreten zo iets van: een nieuwe redacteur krijgt nieuwe kernwaarden. Mooie woorden…Binnen iedere organisatie ligt de hoofdverantwoordelijkheid bij de eindredacteur dan wel het bestuur of een voorzitter. Of er nu een oude redacteur zit of een nieuwe. De eindverantwoording ligt bij de eindredactie, wie dat ook moge zijn. Dus nieuwe of oude kernwaarden, met of zonder oude of nieuwe redacteur. Uit journalistiek oogpunt gezien zal welk stuk tekst dan ook objectief moeten zijn.

Objectief schrijven is moeilijk, zelfs voor mij. Zelfs dit weblog bevat subjectiviteit, maar ik probeer de objectiviteit te handhaven. Daarom wordt het ook door een externe eindredactie gelezen, voorafgaand aan publicatie. Het schrijven van een weblog of fotograferen verschilt dan ook weinig van elkaar. Beiden moeten objectief zijn. De objectieve kernwaarde voor mij als fotograaf is dan ook: maak het beeld in het veld en niet achteraf met een beeldbewerkingsprogramma. Dus: kies het juiste objectief, de juiste uitsnede en compositie om bepaalde beelden op correcte wijze vast te leggen. Natuurlijk mogen de aanwezige stofjes op de sensor worden verwijderd. Een minimale correctie aan contrast, verzadiging en scherpte maken wat mij betreft het eindbeeld.

That’s it! Simpel, he?{gallery}Objectief{/gallery}5d, 65mm MPE, f14, iso 160, 1,6 sec

mei 7, 2009
Objectief (7 mei 2009)

Vlinders uit een doosje (7 mei 2009)

Vlinders in een doosje te koop…het moet niet gekker worden. Een grote groene grossier heeft distelvlinders voor moederdag in de verkoop. Vooral wanneer deze diertjes in een warmere omgeving komen, bijvoorbeeld tijdens het vervoer naar huis, zullen ze actief worden en hun vleugels beschadigen. Dat is niet wenselijk. Deze verkoopactie stuit menig dier- en vlindervriend(in) tegen de borst. Het maakt veel reacties los. Vlinders (en vele dieren) vormen eigenlijk een uitingsvorm van een biotoop en de kwaliteit van het leefgebied. Een geschikte leefomgeving met voor bepaalde vlinders geschikte waardplanten is veel essentiëler. Het natuurvriendelijk en vlindervriendelijk inrichten van tuinen is veel belangrijker en veel duurzamer. Dus geen distelvlinder, maar een vlinderplant!

Vanochtend maakte ik nog een rondje door het bos en vond enkele oranjetipjes en een geaderd witje en nog wel op een sterhyacint. En rondom de vlinder zaten ook mieren die honing gingen halen bij de hyacint. Maar ook de strekspin had in één van de naburige bloemen haar onderkomen. De oranjetippen zaten op look zonder look, geduldig te wachten op de warmte van de zon. En niet te wachten op een kooplustige vlinderklant.

P.S. Gelukkig heeft de groene grutter bakzeil gehaald na een storm van kritiek en is het idee weer van de baan en uit de winkel. Laten we zorg dragen voor geschikte leefomstandigheden voor vlinders en andere dieren. .{gallery}Vlinders_uit_een_doosje{/gallery}Links: 40d, 20mm, iso 200, f4.5, 1/100 sec; rechts: 40d, 180 mm, iso 100, f7.1, 1/10 sec

mei 7, 2009
Vlinders uit een doosje (7 mei 2009)

Klaproos (6 mei 2009)

Klaprozen vormen misschien wel het symbool voor akkeronkruiden. Oogstrelend zijn de rode klaprozen. Gisteren zag ik ze in een gersteveldje staan. Ze trokken mijn aandacht. Vooral het mooie contrast met de frisgroene gerst en de onscherpte van de gerstestengels in de achtergrond. Daarbij nog wat regendruppels van een mager voorjaarsregentje die het beeld kompleteerden. Naast deze klein klaproos (er zijn meerdere soorten) zag ik nog akkerviooltje, kamille en natuurlijk ontluikende rozetten van korenbloem. Een eldorado voor patrijs, graspieper en geelgors. De veldleeuwerik ontbrak nog. En dit allemaal in het glooiende landschap in het Rijk van Nijmegen.{gallery}Klaproos{/gallery}links: 40d, 180 mm macro, 100 iso, f5.0, 1/30sec; rechts: 40d, 180 mm macro, 100 iso, f4,5, 1/125 sec.

mei 6, 2009
Klaproos (6 mei 2009)