maart 2007

Natuurkennis (28 maart 2007)

Afgelopen weken heb ik een aantal presentaties gegeven. Hierbij heb ik met speaker-support mijn verhaal gedaan. Naar aanleiding van eerdere presentaties heb ik het verhaal aangepast. Voor mij waren er een aantal belangrijke constateringen:

  • De biologische kennis van de toeschouwer schat ik veelal te hoog in;
  • Een deel van de bevolking heeft nauwelijks in de gaten hoe het buitengebied verandert, of aan verandering onderhevig is.

Om jullie een voorbeeld te geven. Kennen jullie een soort als vetblad? Een soort die hoge eisen stelt aan haar groeiplaats. Een bewoner van zonnige spaarzaam begroeide of mosrijke plekken op natte veenachtige zwakzurige, zand-leemgronden. Het is een metafoor voor natuurontwikkeling. Volgens de literatuur zijn in 1980 nog enkele groeiplaatsen in de Achterhoek aanwezig met één of enkele exemplaren. Door het verwijderen van de toplaag en een goed beheer heeft deze soort zich kunnen uitbreiden tot wel een kleine honderd bloeiende exemplaren in Gelderland en nog veel meer als kiemplant. Maar de gemiddelde burger weet niet hoe dit plantje er uit ziet en hoe kritisch deze soort is. En hoe bijzonder …

vetblad

maart 28, 2007
Natuurkennis (28 maart 2007)

Topsport (19 maart 2007)

Natuur- en landschapsfotografie is topsport. Goede voorbereiding. Het is rennen als een haas. Maar een goede voorbereiding hierop is ook te bereiken met veel wandelen en het noteren van geschikte fotolocaties en situaties. Het rennen gaat me mede goed af door regelmatige duurlopen te maken. Nee, niet joggen, ik heb meer het kaliber van Bonfire: één die hard rent. Eerder maakte ik trainingsrondjes op eigen houtje, waarbij ik veelvuldig van de Lochemerberg als trainingsparcours gebruik maakte. Sinds een paar maanden train ik dan ook een paar keer per week bij de lopersvereniging Groenlo. Vooral de afwisseling in verschillende afstanden en tempo´s maken dat ik met sprongen vooruit ga. Mijn aspiraties liggen dan ook niet meteen om een wereldrecord 10 km neer te zetten. Belangrijk is dat ik het rennen niet als een doel op zich zie, maar het geeft mij het uithoudingsvermogen om lange tochten met fotoapparatuur en kampeerspullen in de bergen te maken. Of gewoon lange tochten met een zware fotorugzak in den lande rond te lopen. Dit maakt het verschil tussen lopen en sjouwen. Het geeft mij ook de extra power om juist nog eens nog een top, uitzichtspunt of een extra stuk door te lopen, op zoek naar die ene mooie locatie. Om de stress nog maar niet te vergeten, die je eraf loopt.

Er zijn mooie kanten aan het wandelen. Je kunt er een betere algemene conditie mee krijgen maar ook je leert je omgeving beter kennen. Als je dan zo´n fotografische plek na afloop met een datum noteert, dan krijg je een boekje met fotomomenten. Soms omschrijf je in welke sfeer je het onderwerp het meest toepasselijk vindt. Een blik in een nototieboekje kan je meteen op het goede fotografische pad zetten, voor vandaag of morgen.

Trekking

Panasonic Lumix 100 iso f9 1/250 sec, 85 mm

 

maart 19, 2007
Topsport (19 maart 2007)

Boven of onder …? (13 maart 2007)

Het belooft een warme dag te worden. Echt weer om met de onderwaterzak en camera onder water te `duiken`. Fris is het wel. Maar het blijft verrassend wat er onder de waterlijn gebeurt. Het bruiloftsfeest van de padden is volop aan de gang in een poel op de Heidenhoeksche Vloed. Ook de bruine kikkers zijn nog actief. Deze heb ik half boven, half onder water kunnen maken. Deze kikker wilde graag vaste grond onder zijn pootjes en ging daarom niet ver uit de kant. Maar bleef wel op een plaats die voldoende diep was om de camera in te plaatsen. Maar vandaag, zondag is het een massaal gebrabbel aan de waterkant. De bruine kikkers zijn zeer actief op deze warme en zonnige middag. Her en der liggen eiklompen van de bruine kikker. Hier ligt een prachtige tijd in het verschiet. Onderwaterzak met 5D, 20mm 1.8 Sigma op iso 400 en diafragma 11. 

 Boven of onder

maart 14, 2007
Boven of onder …? (13 maart 2007)

Blauwe uurtje (12 maart 2007)

Vandaag een verdere afronding gemaakt van de serie `Changing earth`. Aan het einde van de dag was ik nog in de uiterwaarden van de IJssel bij Zutphen. Even nog een paar locaties bekeken en de rammelende hazen aanschouwd. Toen het licht me ging fascineren ben ik naar de oever gegaan en daar gebleven. Natuurlijk, inclusief het blauwe uurtje. Dit is de periode dat de zon al reeds achter de horizon is verdwenen, maar dan juist nog een mooi sfeerlicht tentoonstelt. En waarom… simpelweg de contrasten zijn dan veel minder groot of verdwenen. Nog altijd zie ik het gebeuren, de zon zakt achter de horizon en mensen stappen op. Het mooiste fotomoment laat men zo aan zich voorbij schieten. Verder merk je dan ook weer dat het zo ongelooflijk mooi is om op een plek te blijven…er gebeurt van alles. Vele ganzen vlogen tussen hun foerageer- en slaapplaats langs mij heen. Maar ook aalscholvers, steltlopers en wulpen doorkruisten het IJsseldal in een kleurrijk luchtruim, met op de achtergrond ruine Nijenbeek. Hierbij een opname met de 5d en 70-200 mm.

 Blauwe uurtje

maart 13, 2007
Blauwe uurtje (12 maart 2007)

Changing earth (9 maart 2007)

Vanavond ben ik eerst nog beeldmateriaal gaan maken voor een serie, die ik dit weekend afrond. Een digi serie, welke de naam `Changing earth` draagt, stuur ik in voor de landelijke diaporamawedstrijd. Daarvoor heb ik nog beelden nodig van rijdende autos op een snelweg, het wordt de A18 bij Nieuw Dijk. Daarvoor is een hoog standpunt gunstig, een viaduct dus. Ook is een lange telelens prettig. Een telelens heeft de eigenschap om objecten naar elkaar toe te trekken. Hierdoor kan er een strakker beeld ontstaan. Bewust heb ik een open diafragma gekozen om een rond effect te krijgen van de achterlampen. Verder heb ik bewust onscherp gesteld om een surrealistisch beeld te krijgen. Dat past namelijk in de sfeer van deze serie. 

Rood licht

 500 mm op iso 160 en diafragma 4.0

 

maart 9, 2007
Changing earth (9 maart 2007)

Lang-laufen (8 maart 2007)

Zoals ik al eerder sprak over het langlaufen, kan ik wel ingaan op wat materiaal. Ik heb ski´s met een breder profiel om beter uit de voeten te kunnen in diepere sneeuw en ongebaande paden. Verder zijn deze voorzien van staalkanten. Deze kwamen vooral dit jaar goed van pas op de ijzige ondergrond. Hierdoor heb je meer grip tijdens het remmen. Bij deze ski´s horen hoge stevige schoenen, die veel steun geven. Een eenvoudig kliksysteem is de bindung (alles draagt de merknaam Fischer). Eigenlijk altijd bond ik mijn gamaschen om, zodat de sneeuw niet via de bovenrand in de schoen terecht komt. Dit voorkomt uiteindelijk natte en koude voeten. Ook worden je voeten, met name je hielen, daardoor minder vatbaar voor blaren. Als fotomateriaal nam ik merendeels twee bodys mee: de Canon 5d met een groothoek (17-35 mm) bereik en een body, de MkII met een tele (70-200) of mijn 100-400mm. Verder nog voorzien van een licht statief (Manfrotto 055). Vooral bij de lange brandpuntsafstanden (300-400 mm) en moeilijke lichtomstandigheden maakte ik hiervan gebruik. Toch is het ongelooflijk wat voor hoeveelheid licht je hebt bij sneeuw en ijs. Sluitertijden van een 1/1000 of hoger, bij een iso van 160 en diafragma 8 of 11 zijn geen uitzondering. Vooral bij groothoekopnames kun je zelfs uit de hand fotograferen. Dat is niet wat ik wil promoten, maar om op je ski´s, met een rugzak ook nog een statief bij minus 15 de poten uitschuiven is niet altijd even een pretje of eenvoudige bezigheid. Verder moet je ook bedenken dat het statief met die poten zo in de 50 cm rulle sneeuw wegzakt en je statief per saldo een meter of iets meer boven maaiveld uitsteekt. Dat wil je ook niet altijd. Daarom kun je soms maar beter vanuit de hand of vanaf je skistok (150cm) je opname realiseren. Maar regelmatig dook ik ook op de sneeuw om een laag standpunt te zoeken.

Langlaufen

maart 8, 2007
Lang-laufen (8 maart 2007)

Contrasten (2 maart 2007)

Eergisteren ben ik teruggekeerd uit het winterse Noorwegen, waar behoorlijk wat sneeuw lag. Vooral in het gebied Dovrefjell en Rondane wat bekend staat als een relatief droog gebied. Gemiddeld genomen valt er op jaarbasis in die omgeving minder neerslag dan in Nederland. Het Jotunheimen-massief zorgt ervoor dat de zware wolken zijn leeggeregend of gesneeuwd voordat het Dovrefjell bereikt. Hoeveel cm sneeuw? In de dalen circa 40-50 cm. Het is soms wat moeilijk zeggen. Veel sneeuw waait ook weer weg naar de lagere delen of glooiingen.

Gisteren reed ik nog tussen hoog opgeschoven sneeuwmassa´s, nu valt het hier bij bakken uit de lucht. Het stoort mij niet, kijk eens naar de luchten. Dynamisch en woest, voor een landschapsfotograaf, mooi. Qua temperatuur was het wisselend in Noorwegen. Van nul tot minus twaalf overdag en een enkele keer ´s nachts een uitschieter naar minus 20. Het is voorjaar. Het is het echt. Gisteren, een dag na thuiskomst uit het winterse Noorwegen, meteen een paar projecten gaan bekijken. Aan verschillende beken wordt behoorlijk gegraven. Bij de Lebbenbrugge was het naar omstandigheden rustig, al schoot het water met een behoorlijk snelheid door de bedding. Over een paar dagen als het water daalt zullen de veranderingen beter zichtbaar zijn, verwacht ik. Verder ben ik op diverse plaatsen bij de Groenlose Slinge gaan kijken. Daar zag ik wulpen en kievitten op een maïsakker, badend in een grote plas regenwater. Ook waren er diverse scholeksters foeragerend, rustend en baltsend op de nieuw gegraven oevers van de Groenlosche Slinge. Graag wilde ik deze in een beeld zetten met de nieuw vergraven situatie. Vanuit een relatief lage positie kon ik ze over de drukke Groenloseweg met een lange telelens het beeld van de Scholeksters maken. 

Tussen de latten, in de sneeuw ...

Scholeksters

MkII met 500 mm en 2x extender, iso 160 bij f11

 

 

 

 

maart 3, 2007
Contrasten (2 maart 2007)